W ramach Lodz Design Festival 2016 „priv.” pokaże swoją pierwszą ekspozycję o nazwie „Szkłotyk”. To eksperyment wystawienniczy, który prezentuje naczynia z szkła prasowanego projektu Eryki i Jana Drostów powstałe w l.70.

Obiekty, które wybraliśmy to podręcznikowe przykłady realizacji małżeństwa designerów – jednych z najsłynniejszych powojennych projektantów szkła użytkowego w Polsce. Wiele z dzieł Eryki i Jana Drostów wciąż można znaleźć na polskich stołach, i to nie tylko w domach zapalonych kolekcjonerów rodzimej sztuki użytkowej. Zestaw Cora czy Asteroid są na tyle znane, że wręcz stały się „przezroczyste”. Niesłusznie. Tą wystawą chcieliśmy zwrócić uwagę na ukrytą historię tych obiektów oraz wskazać, że projekty Eryki i Jana Drostów mogą być pretekstem do rozważań nad kulturą lat 60. i 70.

Szkło użytkowe jest z założenia przeznaczone do dotykania. Pokazywane na wystawie staje się niemym eksponatem. W odpowiedzi na popularne od paru lat muzea narracyjne, gabloty na wystawie skonstruowano tak, by zachęcić do swobodnego dotykania każdego z obiektów. W przywołanych przez nas projektach nic nie jest dziełem przypadku – ich wygląd jest efektem precyzyjnych eksperymentów z tworzywem. Aby go w pełni docenić trzeba poczuć pod palcami strukturę materii, wagę tych przedmiotów oraz ich chropowatą powierzchnię.

Wystawa prezentuje pięć szklanych naczyń. Powstały w latach 70. i były wyprodukowane w Hucie Szkła „Ząbkowice”. Obiekty są częścią kolekcji Beaty Bochińskiej – historyczki designu, byłej prezes kultowego Instytutu Wzornictwa Przemysłowego w Warszawie, dzisiaj pracującej jako konsultant z największymi firmami przy doborze trendów stylistycznych dla ich produktów.

 

Obiekty: Talerz z zestawu Asteroid, design: Jan Sylwester Drost, 1975; Miseczka z zestawu Cora, design Eryka Trzewik-Drost, 1978; Wazon o nieregularnych powierzchniach koloru miodowego, design Jan Sylwester Drost, ok. 1970; Wazon z zestawu Diatret, design Jan Sylwester Drost, 1973; Talerz z zestawu Rondo, design Jan Sylwester Drost, 1976.

 

O projektantach

Drostowie byli w gronie pierwszych wychowanków słynnego wrocławskiego pedagoga Stanisława Dawskiego. Od 1946 roku współtworzył Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Jego nowoczesne podejście do nauczania objawiało się m.in. tym, że kładł nacisk na równomierne nauczanie sztuki oraz jej praktycznego zastosowania. Wychowankowie Dawskiego stworzyli elitarne środowisko, które znalazło zatrudnienie w ówczesnych wzorcowniach wspomnianych hut szkła głównie na Dolnym Śląsku. Dzięki ich pracy wprowadzono do seryjnej produkcji wzornictwo inspirowane estetyką skandynawską i czeską.

W pierwszych latach swojej działalności w Ząbkowickiej hucie Jan Drost zajął się przygotowaniem nowoczesnej linii produkcyjnej, wyposażonej w urządzenia umożliwiające seryjne wytwarzanie naczyń o ciekawej formie i fakturze. Obok działań na matrycach, które były poddawane obróbce przy pomocy wierteł (miały one dać ciekawe efekty dekoracyjne), Jan Drost zajmował się wymyślaniem rozwiązań technologicznych, usprawniających wytłaczanie wzorów. Jego eksperymenty zaowocowały przyznaniem w latach 70. patentu na urządzenie do formowania wyrobów szklanych przez wytłaczanie. Były to tzw. formy otwarte. Takie naczynia mogły mieć przy okazji nieregularną górną krawędź, co było swoistym novum.

Eryka Trzewik-Drost w pełni korzystała z rozwiązań technologicznych męża wzbogacając je o własną interpretację szklanej masy. Jej projekty są organiczne i czerpią inspirację z powszechnie dostępnych materiałów podczas gdy prace Jana Drosta cechuje większe podporządkowanie geometrii.

 

O twórcach wystawy 

priv. magazine to periodyk poświęcony szeroko pojętej kulturze wizualnej ze specjalnym wskazaniem na design oraz architekturę wnętrz. Skracanie dystansu między sztuką a jej odbiorcą to misja, która przyświeca marce priv. Chcemy w przystępny sposób opisywać bieżące wydarzenia ze świata designu i sztuki. Jednocześnie staramy się tłumaczyć źródła aktualnych trendów analizując je w szerokim kontekście współczesnej kultury.

Anna Diduch – historyczka sztuki, dziennikarka i krytyk sztuki. Współpracuje z Dziennikiem Gazetą Prawną, magazynem lifestylowym k-mag, dwumiesięcznikiem Monogram, anglojęzycznym kwartalnikiem Contemporary Lynx traktującym o polskiej sztuce współczesnej. Autorka kilku blogów o sztuce i designie, twórczyni i redaktor naczelna priv. – magazynu on-line poświęconego designowi oraz sztuce współczesnej.

Jan Almonkari – studiował historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim, ukończył kierunek projektowania na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. W designie najbardziej interesują go eksperymenty z kolorem oraz wpływ doboru kształtu na odbiór całości projektu. Na co dzień współpracuje z warszawskim architektem Janem Stumiłło oraz Studio Ganszyniec.

 

Koncepcja: Anna Diduch, priv. magazine

Aranżacja wystawy, projekt graficzny: Jan Almonkari

Partnerzy: Lodz Design Festival, Wood&Paper, Patyna

Patron medialny: Smak. Magazyn wokół stołu